Paul Vos
Even voorstellen Ik heb mijn hele leven al
veel gesport (voetbal, tennis en hardlopen), maar vanaf mijn 25e me
alleen op het lopen gericht. Toen bleek dat ik met name op de langere afstanden
wel aanleg had voor duursporten en ik heb tot mijn 34e op een
redelijk niveau (mijn beste marathontijd van 2.25.16 is lang het clubrecord van
Altis geweest). Ik
ben nu 54 jaar en ik werk bij ProRail (beheerder van de spoorweginfrastructuur)
in Utrecht als specialist kunstwerken (bruggen, tunnel e.d.) en sport nog
vrijwel iedere dag.
In 1987
kreeg ik een vervelende enkelblessure en kon lang niet meer lopen. Daardoor ben
ik maar gaan fietsen en ontdekte dat dit ook een prachtige sport is. Veel
tochten gefietst, ook met mijn vrouw Marie-Anne. In 1991 een zoon (Gaël) en in
1993 een dochter (Anouck) gekregen. Door de blessure en kinderen een tijd minder
gesport, maar wel heel veel plezier gehad met ons fietsaanhangwagentje. Mooie
vakanties in de Franse bergen, hoewel met 60 kg achter je hangen, het klimmen
heel zwaar kan zijn. Toen fietste ik nog
op een Gazelle Mondial, maar nu heb ik voor de weg een KLEIN Quatum Pro. Een
heerlijke fiets, mooi afgewerkt, licht en toch voldoende stijf. Ook voor in het
bos gebruik ik een KLEIN, de Attitude Comp.
Toen
mijn zoon Gaël 6 jaar werd en op atletiek bij Triathlon kon gaan heb ik me ook
maar aangemeld. Bij die vereniging heb ik het fietsen, lopen en zwemmen leren
combineren. Dat bevalt goed, Je wordt geheel wat sterker en raakt minder snel
geblesseerd. De wedstrijden gingen ook weer beter en in de veteranencategorie
kan ik aardig meekomen. In 2002 ben ik Nederlands kampioen Run-Bike-Run (10 km
lopen, 40 fietsen en dan weer 5 km lopen) bij de veteranen geworden. Ook ben ik
twee jaar geleden Nederlands kampioen op de halve marathon geworden in mijn
leeftijdscategorie. Ik fiets
bij Triathlon twee à drie keer in de week, zo af en toe met vrienden
toertochten en om het jaar een lange fietstocht, zoals van Amersfoort naar Nice,
in zeven dagen 1540 km met o.a. de Galibier, col D’Izoard en col de la Bonette
(2800 m hoog!). Ook hebben we zo een keer de Pyreneeën doorgefietst en over de
Mont Ventoux naar de Alpe d’Huez. Dat is heel intensief, maar ook heel
bijzonder om samen zo iets te volbrengen. Het mountainbiken gaat wat minder
sinds ik twee jaar geleden flink gevallen ben en van alles in mijn rug gebroken
heb. Nu fiets ik alleen nog voor mezelf of met mijn zoon.
De BAV-cross in Baarn, 14 januari 2007. Mijn eerste wedstrijd in Bikeshop kleding In
juni ga ik met wat fietsvrienden van Triathlon een week naar Frankrijk. We gaan
daar L’Ardéchoise (zie voor informatie: www.ardechoise.com)
fietsen. Wij doen de driedaagse toertocht over 600 km met 10 km hoogteverschil,
maar er zijn diverse afstanden, over een, twee of drie dagen. Het is in
Frankrijk de
bekendste fietstocht, maar in Nederland kent men bijna alleen de Marmotte. In
totaal waren er vorig jaar bij L’Ardéchoise bijna 14.000 deelnemers,
waaronder slechts 63 Nederlanders.
Jammer, want het is een schitterend evenement in het Centraal Massief met veel
verschillende afstanden en heel veel klimmetjes. Ik fiets vaak in dat gebied
–mijn oude Gazelle Mondial staat in Frankrijk voor de vakanties - en vind dat
veel mooier dan de Alpen, want je hebt meer afwisseling, rustigere wegen en heel
veel routes om te fietsen.
Ik ben natuurlijk niet helemaal objectief, want mijn vrouw komt uit die streek. |
Bikeshop Amersfoort homepage Wie zijn wij
Fietsclubs Tips
Bedrijfsfiets Sitemap
Teams & sponsoring
Fietsverzekering
|